BuLuT
Romanın 50 km güneyindeki bir çizginin yukarısında,halkın hayat seviyesi öbür avrupa ülkeleriyle oranlanabilir; bu çizginin altında yüzde 30-40 hatta daha çok düşer. Bir soruşturma, <yarımada> da sefalet içinde yaşayan aile sayısının 1. 357. 000 olduğunu ortaya koymuştur. Bu toplam üzerinden 1. 161. 000 aile (4 700. 000 kişi) güney bölgelerinde yaşar: sefalet içinde yaşayan kimselerin toplam nüfusa oranı kuzey italyada yüzde 1,5 orta italyada yüzde 5,9 güney italyada 24,8 dir. Yoksul ailelerin yarısından çoğu hiç şarap, et ve şeker tüketmez; özellikle ekmek ve makarna ile beslenir. 9 milyon kişi (yani güney nüfusunun yarısına yakını) aşırı yoksulluk içinde yaşar.güneyde faal nüfusun yaklaşık olarak üçte birine yakını işsizdir. Buna bu bölgede nüfusun tümünü içine alan kısmı işsizliğide eklemek gerekir. Çalışma çağındaki kişiler, kısmen çalıştırılırken yaşlılar ve çocuklar, bütün yardımcı ve az verimli işleri görür. Okuma yazma bilmeyenlerin oranı hala yüksektir; calabria, basilicata ve sicilya gibi bölgelerde hiç okuma yazma bilmeyenlerin toplamı yaklaşık olarak yüzde 30 dur. Kuzey ile güney arasındaki bu eşitsizliği, coğrafi ve tarihi etmenler yaratmış ve siyasi bütünlüğün sağlanmasından beri hızla kalkınan kuzey ile geri kalan güney arasındaki fark artmıştır. Doğmakta olan kuzey sanaiiyi korumak için 1837’de konulan gümrük arifesi güneyi mahvetmiştir. Fiyat savaşı ile yabancıların buna verdiği karşılık, güneyin ihraç ettiği tarım ürünlerine büyük zarar verdi. Kuzey üretiminin rekabeti karşısında küçük sanayi ve el sanatlarının tehlikeye düşmesi de yeni bir felaket oldu. Bu çifte felaketten sonra güney bir daha toparlanamadı. Böylesine bir durgunluk yılda ortalama yüzde 1,5 oranında artan nüfusu, yoksulluktan kurtulamamaya mahkum ediyordu. 1885’ten itibaren güney ekonomisi hemen hiç işçi istihdam etmemeğe başladı, çalışmak isteyen herkes ülkeden ayrılmak zorundaydı.
Okunma Sayısı : 284
Yorumlar
Hiç yorum bulunamadı.

Tag :